Cumaru (Amburana cearensis): Zastosowanie i Ostrożność

17 Min Czytania
11 Źródeł🥇 Wysoki Poziom Dowodów
Opublikowano

Krótkie podsumowanie

Amburana cearensis (Allemão) A.C.Sm. / Cumaru, drzewo z rodziny Fabaceae, nazywane też imburana-de-cheiro i cumaru-do-ceará, pochodzi z Caatingi i suchych obszarów brazylijskiego Cerrado, a jego zasięg sięga północnej Argentyny, Paragwaju, Boliwii i południowo-wschodniego Peru. Tego cumaru z brazylijskiego interioru…

Najważniejsza uwaga: Kora i nasiona cumaru są bogate w kumarynę i to właśnie ten związek skupia główne obawy dotyczące bezpieczeństwa rośliny. Przy długotrwałym stosowaniu lub w dużych dawkach kumaryna może u części osób uszkadzać wątrobę…

Amburana cearensis (Allemão) A.C.Sm. / Cumaru, drzewo z rodziny Fabaceae, nazywane też imburana-de-cheiro i cumaru-do-ceará, pochodzi z Caatingi i suchych obszarów brazylijskiego Cerrado, a jego zasięg sięga północnej Argentyny, Paragwaju, Boliwii i południowo-wschodniego Peru. Tego cumaru z brazylijskiego interioru nie należy mylić z cumaru amazońskim (Dipteryx odorata), drzewem z innego rodzaju, którego nasiona, znane jako bób tonka, słyną w perfumiarstwie i cukiernictwie; obie rośliny dzielą nazwę zwyczajową i słodkawy zapach kumaryny, ale różnią się pochodzeniem, wyglądem i tradycją stosowania. Na północnym wschodzie Brazylii kora i nasiona Amburana cearensis od pokoleń trafiają do domowych naparów i syropów zwanych lambedor, przyjmowanych przy kaszlu, zapaleniu oskrzeli i astmie, a ten zwyczaj zainspirował badania laboratoryjne oraz jedno niewielkie badanie kliniczne. Mimo to większość przypisywanych roślinie właściwości wciąż opiera się na tradycji ludowej i badaniach przedklinicznych, a wysoka zawartość kumaryny wymaga szczególnej ostrożności, którą opisujemy szczegółowo w dalszej części tekstu.

Ilustracja botaniczna cumaru (Amburana cearensis), drzewa Caatingi o czerwonawej korze łuszczącej się płatami, złożonych liściach z drobnymi listkami, gronach drobnych białawych kwiatów i spłaszczonych strąkach z jednym oskrzydlonym nasionem
Cumaru z brazylijskiego interioru (Amburana cearensis), czyli imburana-de-cheiro z Caatingi, ma czerwonawą korę łuszczącą się cienkimi płatami i oskrzydlone nasiona o słodkawym zapachu, z których powstają domowe syropy lambedor; to inny gatunek niż amazońskie cumaru dające bób tonka.

Nazwy Zwyczajowe i Międzynarodowe Cumaru

  • Angielski: amburana, cerejeira (nazwa używana w handlu drewnem).
  • Hiszpański: ishpingo (Peru), palo trébol (Argentyna i Paragwaj), roble criollo (Argentyna), roble del país (Argentyna), tumi (Boliwia).
  • Portugalski: amburana, amburana-de-cheiro, cerejeira, cumaru, cumaru-do-ceará, imburana, imburana-de-cheiro, umburana.

Nie Mylić z Cumaru Amazońskim (Dipteryx odorata)

Gdy poza północno-wschodnią Brazylią mówi się o "cumaru", zwykle chodzi o Dipteryx odorata, wysokie drzewo lasu amazońskiego, którego ciemne, pomarszczone nasiona, sprzedawane jako bób tonka lub cumaru, aromatyzują perfumy, desery i tytoń. Oba gatunki należą do tej samej rodziny botanicznej, ale do odrębnych rodzajów, a opisane w tym artykule ludowe zastosowanie lecznicze, przede wszystkim syrop lambedor z kory na dolegliwości oddechowe, dotyczy Amburana cearensis, czyli imburana-de-cheiro z półpustynnego interioru. Cumaru nie należy też mylić z imburana-de-cambão (Commiphora leptophloeos), drzewem Caatingi z innej rodziny, które dzieli z nim część nazwy zwyczajowej. Przy zakupie kory lub nasion sprawdzenie nazwy naukowej na etykiecie jest najpewniejszym sposobem uniknięcia pomyłki.

Synonimy Botaniczne Cumaru

Przyjętą nazwą gatunku jest Amburana cearensis (Allemão) A.C.Sm., kombinacja utworzona przez botanika Alberta Charlesa Smitha na podstawie pierwotnej nazwy Torresea cearensis Allemão, opublikowanej w XIX wieku przez przyrodnika Francisca Freire Allemão. W literaturze odnotowano również synonim Amburana claudii Schwacke & Taub., dziś nieuznawany, a starsze prace farmakologiczne wciąż przywołują roślinę jako Torresea cearensis, o czym warto pamiętać, szukając poświęconych jej badań. Niektórzy autorzy traktują amazońskie populacje tego rodzaju jako odrębny gatunek, Amburana acreana, rzadszy i o zasięgu ograniczonym do zachodniej Amazonii.

Rodzina Botaniczna: Fabaceae

Cumaru należy do rodziny Fabaceae, czyli bobowatych, jednej z największych rodzin roślin kwiatowych, która obejmuje około 19 tysięcy gatunków drzew, krzewów, pnączy i roślin zielnych, takich jak fasola, soja, brezylka (pau-brasil) czy tamaryndowiec. W jej obrębie Amburana należy do podrodziny Papilionoideae, tej samej co Dipteryx, co pomaga wyjaśnić obecność kumaryny w obu rodzajach. Imburana-de-cheiro to drzewo średniej wielkości, które może przekraczać 10 metrów wysokości, o czerwonawej korze łuszczącej się cienkimi płatami, złożonych liściach zrzucanych w porze suchej i spłaszczonych owocach, które otwierają się, uwalniając jedno oskrzydlone i bardzo wonne nasiono.

Wykorzystywane Części Cumaru

Kora pnia jest najczęściej używaną w medycynie ludowej i zarazem najlepiej zbadaną częścią rośliny, stanowiąc podstawę naparów, syropów i ekstraktów ocenianych w laboratorium. Nasiona, o intensywnym zapachu wanilii i goździków, służą do naparów, dodaje się je do syropów lambedor albo przekłada nimi ubrania jako naturalny środek zapachowy. Liście i żywica wyciekająca z pnia pojawiają się w zapisach etnobotanicznych rzadziej, natomiast drewno, o dużej wartości handlowej, trafia do stolarstwa i do produkcji beczek, w których leżakuje cachaça. Embrapa wskazuje, że pozyskiwanie kory z dziko rosnących drzew bez żadnej gospodarki zasobami zagraża przetrwaniu gatunku w brazylijskim interiorze.

Zastosowania Etnobotaniczne i Tradycyjne Cumaru

Badania etnobotaniczne prowadzone w Caatindze stawiają cumaru wśród najbardziej wszechstronnych roślin leczniczych regionu półpustynnego, wymienianej przez społeczności wiejskie przy dolegliwościach wielu układów organizmu. Zdecydowanie na pierwszy plan wysuwają się drogi oddechowe, a zapisy opisują następujące zastosowania ludowe, zawsze jako tradycję, a nie potwierdzoną skuteczność:

  • Ludowe stosowanie jako środek rozkurczowy przy kolkach i dolegliwościach jelitowych
  • Ludowe stosowanie przy bólach stawów i dolegliwościach reumatycznych
  • Ludowe stosowanie zewnętrzne na rany i owrzodzenia skóry
  • Tradycyjne stosowanie przy biegunce i zgadze
  • Tradycyjne stosowanie przy dolegliwościach dróg moczowych i nerek
  • Tradycyjne stosowanie przy gorączce, w tym wywar z kory używany przez lud Chácobo z Boliwii w regionie występowania malarii
  • Tradycyjne stosowanie przy grypie, przeziębieniu, nieżycie nosa i zapaleniu zatok
  • Tradycyjne stosowanie przy kaszlu, zapaleniu oskrzeli i astmie, zwłaszcza w postaci syropu lambedor

Właściwości Lecznicze Cumaru

Wymienione poniżej właściwości pochodzą w większości z doświadczeń na komórkach, izolowanych tkankach i zwierzętach laboratoryjnych, a także z tradycji ludowej; jedyne opublikowane badanie kliniczne jest małe i krótkie, więc żadnego z tych efektów nie można uznać za potwierdzony u ludzi.

  • Działanie antynocyceptywne (osłabienie reakcji na ból w modelach doświadczalnych na myszach)
  • Działanie antyoksydacyjne (neutralizacja wolnych rodników obserwowana in vitro)
  • Działanie neuroprotekcyjne (ochrona hodowanych komórek nerwowych przed toksycznością glutaminianu, bez badań na ludziach)
  • Działanie przeciwdrobnoustrojowe (aktywność ekstraktów z kory, liści i nasion wobec niektórych bakterii i grzybów w testach laboratoryjnych)
  • Działanie przeciwzapalne (zmniejszenie obrzęku i migracji neutrofili w modelach zwierzęcych, przypisywane częściowo kumarynie, amburozydowi A i izokemferydowi)
  • Rozluźnienie mięśni dróg oddechowych (rozkurcz izolowanej tchawicy świnki morskiej, efekt, który wiąże się z ludowym stosowaniem przy astmie i zapaleniu oskrzeli)
  • Wspomagające stosowanie w łagodnej astmie (randomizowane badanie z udziałem 42 ocenionych pacjentów, trwające zaledwie 15 dni, wykazało lepszą jakość życia przy stosowaniu syropu z kory, bez istotnej zmiany czynności płuc; sami autorzy apelują o większe badania)

Szczegółowy Profil Fitochemiczny Cumaru

Skład chemiczny cumaru został dość dokładnie zbadany przez zespoły badawcze ze stanu Ceará i innych stanów Brazylii, a kora pnia skupia większość wyizolowanych dotąd związków. Wśród głównych opisanych składników znajdują się:

  • Amburozydy (glikozydy fenolowe od A do H, występujące niemal wyłącznie w tym rodzaju, z amburozydem A wśród najlepiej zbadanych)
  • Flawonoidy (afrormozyna, izokemferyd, kemferol i kwercetyna w korze; katechina, rutyna i mirycetyna w nasionach)
  • Inne kumaryny (skopoletyna, dihydrokumaryna i 3-metylokumaryna, w mniejszych ilościach)
  • Izoflawonoidy i chalkony (kalikozyna, buteina i izolikwirytygenina zidentyfikowane w żywicy)
  • Kumaryna (główny składnik kory i nasion, odpowiedzialny za słodkawy zapach i za większość środków ostrożności przy stosowaniu)
  • Kwasy fenolowe (wanilinowy, protokatechowy i p-hydroksybenzoesowy w korze; galusowy i elagowy w nasionach)
  • Oleje tłuste (w nasionach, z przewagą kwasu oleinowego)
  • Triterpeny i sterydy (lupeol, amyryny i sitosterol)

Formy Przygotowania i Podawania Cumaru

W domowym użyciu suszoną, posiekaną korę gotuje się zwykle przez kilka minut w wodzie, otrzymując wywar, który pije się jako herbatę albo zagęszcza cukrem, rapadurą (nierafinowanym cukrem trzcinowym) lub miodem, aż powstanie lambedor, jak na północnym wschodzie Brazylii nazywa się domowe syropy. Nasiona ściera się lub rozdrabnia w niewielkiej ilości do naparów i do aromatyzowania potraw. W handlu cumaru występuje w ziołowych syropach na bazie ekstraktu z kory, a produkt testowany w badaniu klinicznym zawierał 5-procentowy ekstrakt wodno-alkoholowy o standaryzowanej zawartości kumaryny. Ponieważ stężenie kumaryny bardzo się różni między partiami kory i nasion, przy domowych przetworach nie da się ustalić przyjętej dawki, co dodatkowo przemawia za stosowaniem przez kilka dni.

Synergia z Innymi Roślinami Leczniczymi

Tradycyjne Połączenia na Drogi Oddechowe

Na północnym wschodzie Brazylii ludowe przepisy na lambedor łączą cumaru z chambá (Justicia pectoralis) i z malvariço, zwanym też hortelã-graúda (Plectranthus amboinicus), roślinami, które tradycja również stosuje przy kaszlu i zapaleniu oskrzeli. Chambá także obfituje w kumarynę, dlatego takie połączenie sumuje ilość przyjmowanego związku, co jest kolejnym powodem, by stosować je krótko i unikać go u osób z chorobą wątroby lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe. Brakuje badań oceniających te mieszanki jako całość.

Tradycyjne Połączenia w Garrafadas z Interioru

W garrafadas, czyli butelkowanych ziołowych nalewkach, oraz w przetworach z kory cumaru pojawia się obok innych drzew leczniczych Caatingi, takich jak aroeira-do-sertão (Myracrodruon urundeuva) i angico (Anadenanthera colubrina), po które ludowi zielarze, zwani raizeiros, sięgają przy stanach zapalnych i ranach. Te połączenia wynikają z logiki medycyny ludowej i nigdy nie sprawdzono bezpieczeństwa takiej kombinacji, zwłaszcza gdy przygotowuje się ją na alkoholu, co niesie własne zagrożenia dla wątroby.

Przepisy i Protokoły Stosowania Cumaru

Domowy Syrop Lambedor z Kory

Najbardziej tradycyjny sposób przygotowania polega na gotowaniu kilku kawałków suszonej kory w wodzie, aż płyn się zredukuje, przecedzeniu go i ponownym podgrzaniu z cukrem lub rapadurą do uzyskania konsystencji syropu, który następnie przechowuje się w czystym słoiku w lodówce. Według zapisów ludowych lambedor przyjmuje się łyżkami przy epizodach kaszlu i zalegającej wydzieliny, przez kilka dni. Te zastosowania opierają się na tradycyjnych przekazach i nie zastępują fachowej porady, zwłaszcza przy astmie, utrzymującej się gorączce lub duszności, które wymagają oceny lekarskiej.

Herbata z Wywaru

Aby przygotować herbatę, posiekaną korę gotuje się w wodzie przez około pięć do dziesięciu minut i przecedza, a według tradycji brazylijskiego interioru pije się ją ciepłą, w małych ilościach w ciągu dnia. Nie ma standaryzowanej dawki dla domowej herbaty, a zawartość kumaryny może się znacznie wahać, dlatego stosowanie powinno być krótkie, kilkudniowe, i nie należy jej podawać małym dzieciom, kobietom w ciąży ani karmiącym piersią.

Nasiona jako Przyprawa Aromatyczna

Starte nasiona stosuje się w minimalnych ilościach, by nadać aromat słodyczom, likierom i herbatom, podobnie jak robi się to z bobem tonka. Ponieważ są skoncentrowanym źródłem kumaryny, częste spożywanie lub duże porcje nie są zalecane, nawet jeśli cel jest wyłącznie kulinarny.

Terapie Powiązane z Cumaru

Fitoterapia Kliniczna

W fitoterapii cumaru kojarzy się przede wszystkim z rośliną wspierającą drogi oddechowe, a standaryzowany ekstrakt z kory badano jako uzupełnienie konwencjonalnego leczenia łagodnej przewlekłej astmy, nie jako zamiennik leków wziewnych. Specjaliści pracujący z tą rośliną zwykle wybierają produkty o znanej zawartości kumaryny, zalecane na krótki czas, z uwagą na inne przyjmowane leki i na stan wątroby.

Medycyna Ludowa Regionu Półpustynnego

Nie ma doniesień o szeroko stosowanym preparacie homeopatycznym z Amburana cearensis. Jej miejscem jest medycyna ludowa północno-wschodniego interioru Brazylii oraz ludów rdzennych i nadrzecznych społeczności Boliwii i Peru, przekazywana przez zielarzy raizeiros, znachorki rezadeiras i rodziny, które w domu przygotowują syropy lambedor i herbaty, a ta wiedza do dziś wyznacza kierunek dużej części badań naukowych nad gatunkiem.

Przeciwwskazania i Działania Niepożądane Cumaru

Kora i nasiona cumaru są bogate w kumarynę i to właśnie ten związek skupia główne obawy dotyczące bezpieczeństwa rośliny. Przy długotrwałym stosowaniu lub w dużych dawkach kumaryna może u części osób uszkadzać wątrobę (hepatotoksyczność), a tej bardziej wrażliwej grupy nie da się jeszcze rozpoznać z wyprzedzeniem; u pacjentów, którzy przyjmowali kumarynę jako lek, zmiany w wątrobie pojawiały się między pierwszym a szóstym miesiącem leczenia, a Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) ustalił tolerowane dzienne pobranie na 0,1 mg na kilogram masy ciała. Dlatego cumaru należy stosować wyłącznie krótko, nie dłużej niż przez kilka dni z rzędu, a powinny go unikać osoby z chorobą wątroby, często pijące alkohol lub przyjmujące inne leki obciążające wątrobę. W ciąży i w okresie karmienia piersią należy unikać stosowania, ponieważ brak danych o bezpieczeństwie u ludzi w tych okresach, i to samo dotyczy małych dzieci, które w przeliczeniu na kilogram masy ciała przyjmują proporcjonalnie więcej kumaryny. Objawy takie jak nietypowe zmęczenie, uporczywe nudności, ciemny mocz czy zażółcenie skóry lub oczu wymagają natychmiastowego odstawienia rośliny i zgłoszenia się do lekarza. W badaniu klinicznym z syropem odnotowano łagodne zawroty głowy, ból głowy i nudności, z częstością podobną jak w grupie placebo, a wodny ekstrakt z nasion wykazał aktywność mutagenną w teście na komórkach roślinnych (Allium cepa), co jest wynikiem laboratoryjnym, ale potwierdza potrzebę ostrożności przy ciągłym spożywaniu.

Interakcje z Lekami

Osoby przyjmujące leki przeciwzakrzepowe (takie jak warfaryna, rywaroksaban, apiksaban czy heparyna) lub przeciwpłytkowe (takie jak kwas acetylosalicylowy i klopidogrel) powinny unikać cumaru ze względu na ryzyko krwawienia. Czysta kumaryna nie działa przeciwzakrzepowo w taki sam sposób jak warfaryna, ale ekstrakt zawiera inne kumaryny i związki, których wpływu na krzepnięcie nie zbadano, a źle przechowywany, spleśniały materiał roślinny może tworzyć pochodne o silnym działaniu przeciwzakrzepowym, jak stało się w przeszłości z nostrzykiem, z którego wywodzi się dikumarol. Rozsądnie jest też unikać łączenia z lekami metabolizowanymi w wątrobie lub potencjalnie hepatotoksycznymi, takimi jak paracetamol przyjmowany stale, oraz odstawić cumaru co najmniej dwa tygodnie przed zabiegami chirurgicznymi lub stomatologicznymi, zawsze informując lekarza o każdej stosowanej roślinie.

Ciekawostki i Fakty Historyczne

Epitet cearensis upamiętnia stan Ceará, gdzie gatunek opisał Francisco Freire Allemão, botanik kierujący sekcją botaniczną Komisji Naukowej Eksploracji, wysłanej przez Cesarstwo Brazylii na północny wschód kraju w latach 1859-1861. Jego drewno, sprzedawane pod nazwą cerejeira, należy do brazylijskich gatunków najczęściej używanych do beczek na cachaçę, a badanie porównujące dziesięć rodzajów drewna w ciągu 36 miesięcy leżakowania wykazało w nim wysoką zawartość waniliny i innych związków aromatycznych typowych dla dojrzewania trunku. Popyt na drewno i korę miał swoją cenę: gatunek figuruje jako zagrożony na Czerwonej Liście IUCN, a badanie przeprowadzone w północno-zachodniej Argentynie wykazało, że praktycznie wszystkie duże okazy w tym regionie zostały ścięte w wyniku nielegalnego lub niekontrolowanego wyrębu.

Najczęściej Zadawane Pytania o Cumaru

Czy Cumaru i Bób Tonka to Ta Sama Roślina?

Nie. Bób tonka to nasiono Dipteryx odorata, drzewa amazońskiego również nazywanego cumaru, natomiast cumaru z przepisów na syrop lambedor z północno-wschodniej Brazylii to Amburana cearensis, czyli imburana-de-cheiro. Obie rośliny należą do rodziny bobowatych i są bogate w kumarynę, ale to różne gatunki o odmiennych tradycyjnych zastosowaniach.

Czy Syrop z Cumaru Ma Potwierdzenie Naukowe?

Istnieje tylko jedno randomizowane badanie kliniczne, z udziałem 42 ocenionych pacjentów i trwające 15 dni, w którym syrop z ekstraktu z kory stosowano jako uzupełnienie leczenia łagodnej przewlekłej astmy; wiązał się on z lepszą jakością życia zgłaszaną przez pacjentów, bez klinicznie istotnej zmiany czynności płuc. To wynik wstępny, który nie uzasadnia zastępowania leków przepisanych na astmę.

Czy Osoby Przyjmujące Leki Przeciwzakrzepowe Mogą Stosować Cumaru?

Nie jest to zalecane. Ze względu na zawartość kumaryn i brak badań nad interakcją osoby przyjmujące leki przeciwzakrzepowe lub przeciwpłytkowe powinny unikać cumaru z powodu ryzyka krwawienia, a o ewentualnym wyjątku może zdecydować wyłącznie lekarz prowadzący leczenie.

Czy Kobiety w Ciąży i Karmiące Piersią Mogą Stosować Cumaru?

W ciąży i podczas karmienia piersią należy unikać stosowania, ponieważ brak danych o bezpieczeństwie u ludzi w tych okresach, a kumaryna może działać toksycznie na wątrobę.

Jak Długo Można Stosować Cumaru?

Wyłącznie krótko, przez kilka dni, ponieważ ryzyko uszkodzenia wątroby związane z kumaryną rośnie przy długotrwałym stosowaniu i dużych dawkach. Jeśli objawy ze strony układu oddechowego utrzymują się dłużej niż kilka dni, najbezpieczniej jest przerwać przyjmowanie rośliny i zgłosić się do lekarza.

Uwaga: ta treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady specjalisty. Przed zastosowaniem roślin leczniczych skonsultuj się z lekarzem lub fitoterapeutą, zwłaszcza w ciąży, w okresie karmienia piersią lub podczas przyjmowania leków.

Jak cytować ten artykuł

ABNT NATUGREENS. Cumaru (Amburana cearensis): Zastosowanie i Ostrożność. Natugreens, 22 lis. 2026. Disponível em: https://natugreens.com/pl/cumaru-amburana-cearensis-pl/. Dostęp dnia: 22 lis. 2026.
APA Natugreens. (2026). Cumaru (Amburana cearensis): Zastosowanie i Ostrożność. Natugreens. https://natugreens.com/pl/cumaru-amburana-cearensis-pl/

Bibliografia i Badania Naukowe

11 Cytowanych Źródeł

Na podstawie 11 cytowanych źródeł (10 Recenzowane Naukowo, 1 Uzupełniające).

Zobacz Wszystkie 11 Cytowanych Źródeł

Recenzowane Badania Naukowe (10)

  1. DOI2022 Silveira, Z. S., Macêdo, N. S., Bezerra, S. R., et al. (2022). Phytochemistry and Biological Activities of Amburana cearensis (Allemão) ACSm. Molecules, 27(2), 505. ↗
  2. DOI2020 Castro e Silva, J. H., Ferreira, R. S., Pereira, E. P., et al. (2020). Amburana cearensis: Pharmacological and Neuroprotective Effects of Its Compounds. Molecules, 25(15), 3394. ↗
  3. DOI2012 Carvalho, E. M., Cunha, G. H., Fechine, F. V., et al. (2012). Efficacy and safety of cumaru syrup as complementary therapy in mild persistent asthma: a double-blind, randomized, placebo-controlled study. Brazilian Journal of Pharmaceutical Sciences, 48(4). ↗
  4. DOI2000 Leal, L. K. A. M., Ferreira, A. A. G., Bezerra, G. A., Matos, F. J. A., Viana, G. S. B. (2000). Antinociceptive, anti-inflammatory and bronchodilator activities of Brazilian medicinal plants containing coumarin: a comparative study. Journal of Ethnopharmacology, 70(2), 151-159. ↗
  5. DOI2007 Albuquerque, U. P., Medeiros, P. M., Almeida, A. L. S., et al. (2007). Medicinal plants of the caatinga (semi-arid) vegetation of NE Brazil: a quantitative approach. Journal of Ethnopharmacology, 114(3), 325-354. ↗
  6. DOI2007 Agra, M. F., Freitas, P. F., Barbosa-Filho, J. M. (2007). Synopsis of the plants known as medicinal and poisonous in Northeast of Brazil. Revista Brasileira de Farmacognosia, 17(1), 114-140. ↗
  7. DOI2022 Pitaro, M., Croce, N., Gallo, V., Arienzo, A., Salvatore, G., Antonini, G. (2022). Coumarin-Induced Hepatotoxicity: A Narrative Review. Molecules, 27(24), 9063. ↗
  8. DOI2022 Heghes, S. C., Vostinaru, O., Mogosan, C., Miere, D., Iuga, C. A., Filip, L. (2022). Safety Profile of Nutraceuticals Rich in Coumarins: An Update. Frontiers in Pharmacology, 13, 803338. ↗
  9. DOI1999 Loprinzi, C. L., Kugler, J. W., Sloan, J. A., et al. (1999). Lack of effect of coumarin in women with lymphedema after treatment for breast cancer. New England Journal of Medicine, 340(5), 346-350. ↗
  10. DOI2013 Bortoletto, A. M., Alcarde, A. R. (2013). Congeners in sugar cane spirits aged in casks of different woods. Food Chemistry, 139, 695-701. ↗

Lektury Uzupełniające (1)

  1. 2003 Carvalho, P. E. R. (2003). Cumaru (Amburana cearensis). In: Espécies Arbóreas Brasileiras, v. 1, p. 431-439. Embrapa Informação Tecnológica / Embrapa Florestas. ↗

Może Cię Również Zainteresować

Czy jakość tłumaczenia tego artykułu jest zadowalająca?
Jak oceniają Państwo ten artykuł?
Średnia ocena: -
Zaktualizowano

Cumaru (Amburana cearensis): czym różni się od bobu tonka, tradycyjne syropy z kory, kumaryna, ryzyko dla wątroby, interakcje i ostrożność w ciąży.

Natugreens

Natugreens

Zioła i Herbaty Lecznicze

Zespół redakcyjny Natugreens tworzą specjaliści z różnych dziedzin, działający w obszarze badań naukowych, dietetyki i komunikacji naukowej. Naszą misją jest dostarczanie jasnych, odpowiedzialnych i opartych na dowodach treści. Każda publikacja przechodzi kurację i redakcyjną weryfikację. W ten sposób zapewniamy spójność, precyzję i przejrzystość prezentowanych informacji.