Atraktylodes (Atractylodes lancea): Kłącze, Użycie i Ostrożność

16 Min Czytania
11 Źródeł🥈 Umiarkowany Poziom Dowodów
Opublikowano

Krótkie podsumowanie

Atractylodes lancea (Thunb.) DC. / Atraktylodes to bylina z rodziny Asteraceae (astrowatych), pochodząca z Azji Wschodniej, której zasięg obejmuje obszar od rosyjskiego Dalekiego Wschodu po Chiny i Japonię, gdzie rośnie na suchych zboczach, polanach i skrajach lasów. Jej aromatyczne kłącze, znane w medycynie chińskiej…

Najważniejsza uwaga: Atraktylodes to kłącze medycyny chińskiej i japońskiego kampo, stosowane tradycyjnie przy dolegliwościach trawiennych, a ta historia użycia nie zastępuje danych o bezpieczeństwie. Brak solidnych danych dotyczących…

Atractylodes lancea (Thunb.) DC. / Atraktylodes to bylina z rodziny Asteraceae (astrowatych), pochodząca z Azji Wschodniej, której zasięg obejmuje obszar od rosyjskiego Dalekiego Wschodu po Chiny i Japonię, gdzie rośnie na suchych zboczach, polanach i skrajach lasów. Jej aromatyczne kłącze, znane w medycynie chińskiej jako cang zhu (苍术), a w japońskim kampo jako sōjutsu (蒼朮), od wieków pojawia się w tradycyjnych recepturach stosowanych przy dolegliwościach trawiennych, uczuciu ciężkości w żołądku i zatrzymywaniu wody w organizmie. Większość wiedzy o tej roślinie pochodzi jednak z badań laboratoryjnych i doświadczeń na zwierzętach, a także z jednego niewielkiego badania fazy I z udziałem zdrowych ochotników, dlatego żadna korzyść kliniczna nie została potwierdzona u ludzi, a każde zastosowanie należy traktować jako tradycyjne lub eksperymentalne.

Ilustracja botaniczna Atractylodes lancea (atraktylodes), byliny o lancetowatych liściach z kolczastym brzegiem, koszyczkach białych kwiatów otoczonych kolczastymi listkami okrywy i brązowym, guzowatym kłączu.
Atraktylodes tworzy kępy wzniesionych łodyg ze skórzastymi liśćmi o kolczastych brzegach, a pod koniec lata otwiera koszyczki białych kwiatów osłonięte postrzępionymi listkami okrywy podobnymi do ostowych, podczas gdy pod ziemią rośnie guzowate, aromatyczne kłącze, które medycyna chińska zna jako cang zhu.

Nazwy Zwyczajowe i Międzynarodowe Atraktylodesu

  • Angielski: Atractylodes, Atractylodes Rhizome, Cangzhu.
  • Chiński: cang zhu (苍术), mao cang zhu (茅苍术), nazwa używana w chińskim handlu ziołami dla kłącza A. lancea.
  • Japoński: hosoba-okera (ホソバオケラ), nazwa żywej rośliny, oraz sōjutsu (蒼朮), nazwa suszonego kłącza w farmakopei japońskiej.
  • Koreański: changchul (창출), koreańskie odczytanie tych samych chińskich znaków.
  • Polski: atraktylodes, atraktylodes lancetowaty, cang zhu, kłącze atraktylodesu.
  • Tajski: khod kha mao (โกฐเขมา).

Nie Mylić z Atractylodes macrocephala (Bai Zhu)

Atraktylodesu nie należy mylić z Atractylodes macrocephala Koidz., której kłącze sprzedawane jest jako bai zhu (白术) w medycynie chińskiej i jako byakujutsu w kampo. Oba surowce roślinne są rejestrowane osobno w farmakopeach Chin i Japonii i pełnią w recepturach odmienne role: według logiki medycyny tradycyjnej bai zhu kojarzy się z działaniem bardziej tonizującym, a cang zhu z działaniem bardziej aromatycznym i "osuszającym". Inna możliwa pomyłka, wynikająca wyłącznie z podobieństwa nazw, dotyczy śródziemnomorskiego rodzaju Atractylis, do którego należą gatunki trujące, takie jak Atractylis gummifera, niemające nic wspólnego z zastosowaniem azjatyckiego atraktylodesu, i właśnie dlatego botaniczna identyfikacja kupowanego surowca jest zawsze niezbędna.

Synonimy Botaniczne Atraktylodesu

Nazwą przyjętą w bazie danych Plants of the World Online, prowadzonej przez Królewskie Ogrody Botaniczne w Kew, jest Atractylodes lancea (Thunb.) DC., opublikowana w 1838 roku na podstawie bazonimu Atractylis lancea Thunb. Status Atractylodes chinensis (DC.) Koidz. to najbardziej delikatna kwestia w taksonomii tej grupy, ponieważ literatura używa tej nazwy w różny sposób: POWO traktuje ją jako synonim A. lancea, natomiast Farmakopea Chińska i hongkońskie standardy materii medycznej uznają ją za odrębny gatunek, źródło tak zwanego bei cang zhu (北苍术), a Farmakopea Japońska dopuszcza jako sōjutsu kłącze każdego z tych dwóch taksonów, łącznie z ich mieszańcami. Niektóre flory włączają też Atractylodes japonica do A. lancea, co wyjaśnia, dlaczego badania prowadzone w różnych krajach nie zawsze dotyczą dokładnie tej samej rośliny.

Rodzina Botaniczna: Asteraceae

Rodzina Asteraceae, nazywana też Compositae, czyli złożone, należy do największych wśród roślin kwiatowych. Obejmuje ponad 20 tysięcy gatunków rozsianych niemal po wszystkich środowiskach na świecie, a rozpoznać je można po kwiatostanie w formie koszyczka, w którym dziesiątki drobnych kwiatów skupiają się na wspólnym dnie i sprawiają wrażenie jednego kwiatu. Rodzaj Atractylodes należy do plemienia Cardueae, tego samego co osty, co pomaga zrozumieć kolczaste listki okrywy otaczające koszyczki atraktylodesu, i obejmuje niewiele gatunków, wszystkie ograniczone do Azji Wschodniej. Ze względu na przynależność do tej rodziny roślina może mieć wspólne alergeny z gatunkami takimi jak ambrozja, arnika, rumianek i chryzantema, co ma znaczenie dla osób z alergią na rośliny astrowate w wywiadzie.

Wykorzystywane Części Atraktylodesu

Surowcem jest kłącze, zbierane wiosną lub jesienią, oddzielane od części nadziemnej, suszone na słońcu i oczyszczane z drobnych korzeni, zgodnie z opisem w oficjalnych hongkońskich standardach materii medycznej. Suszone kłącze A. lancea ma nieregularny kształt, guzowaty lub paciorkowaty, z zewnątrz szarobrązową do ciemnobrązowej barwę, a na przekroju widać czerwonobrązowe oleiste punkty rozsiane w jasnożółtej tkance. Wydziela też silny, charakterystyczny zapach. Liście, kwiaty i nasiona nie mają istotnego zastosowania tradycyjnego, a w handlu kłącze sprzedaje się zwykle w suszonych plastrach, surowe lub prażone z otrębami pszennymi, co jest klasycznym sposobem obróbki w medycynie chińskiej, który według tradycji łagodzi jego wysuszające działanie.

Zastosowania Etnobotaniczne i Tradycyjne Atraktylodesu

W tradycyjnej medycynie chińskiej kłącze atraktylodesu klasyfikuje się jako zioło o smaku ostrym i gorzkim oraz ciepłej naturze, stosowane tradycyjnie do "osuszania wilgoci" i "wzmacniania śledziony". W języku medycyny zachodniej pojęcia te odpowiadają w przybliżeniu takim dolegliwościom jak powolne trawienie, wzdęcia, brak apetytu, nudności i luźne stolce. Tradycyjne zastosowanie obejmuje również bóle stawów nasilające się przy wilgoci, stany grypopodobne z uczuciem ciężkości ciała, a w klasycznych tekstach także kurzą ślepotę. W Japonii sōjutsu wchodzi w skład receptur kampo, takich jak heiisan, tradycyjnie zalecany przy dolegliwościach żołądkowych, oraz goreisan i saireito, stosowane ze względu na tradycyjnie przypisywane im działanie moczopędne, natomiast w tradycyjnej medycynie tajskiej khod kha mao używa się przede wszystkim przy gorączce i przeziębieniu. Te przekazy odzwierciedlają wieki praktyki, ale nie są równoznaczne z naukowym potwierdzeniem skuteczności.

Właściwości Lecznicze Atraktylodesu

Wymienione poniżej właściwości pochodzą w zdecydowanej większości z badań na komórkach i zwierzętach, a żadna z nich nie została potwierdzona w solidnych badaniach klinicznych u ludzi, dlatego należy je rozumieć jako kierunki badań lub odzwierciedlenie tradycyjnego zastosowania.

  • Działanie immunomodulujące (polisacharydy pobudzały makrofagi in vitro, a niewielkie badanie fazy I z udziałem 48 zdrowych ochotników odnotowało nieznaczne zmiany w komórkach odpornościowych, co jest wynikiem wstępnym i nie wskazuje na korzyść kliniczną)
  • Działanie moczopędne (oparte głównie na tradycyjnym użyciu w recepturach kampo i chińskich, przy ograniczonych danych eksperymentalnych)
  • Działanie na motorykę przewodu pokarmowego (ekstrakty zmieniały opróżnianie żołądka i pasaż jelitowy w modelach zwierzęcych, co współgra z tradycyjnym zastosowaniem trawiennym, ale nie ma potwierdzenia klinicznego)
  • Działanie przeciwdrobnoustrojowe (aktywność wobec niektórych bakterii i grzybów w testach laboratoryjnych, bez ustalonego zastosowania klinicznego)
  • Działanie przeciwwrzodowe (obserwowane u gryzoni, częściowo przypisywane hinesolowi, który hamował żołądkową pompę protonową w izolowanych błonach komórkowych pochodzących od świń)
  • Działanie przeciwzapalne (atraktylodyna obniżała markery stanu zapalnego w modelach komórkowych i zwierzęcych, bez analogicznych badań u pacjentów)

Szczegółowy Profil Fitochemiczny Atraktylodesu

W najnowszych przeglądach opisano już ponad 200 związków występujących w kłączu atraktylodesu, wśród których wyróżniają się olejek eteryczny, bogaty w seskwiterpeny, oraz poliacetyleny, służące również jako markery jakości w farmakopeach azjatyckich.

  • Atraktylenolidy I, II i III (laktony seskwiterpenowe obecne u kilku gatunków z tego rodzaju i intensywnie badane w laboratoriach)
  • Atraktylodyna (poliacetylen stosowany jako substancja wzorcowa w oficjalnej identyfikacji kłącza w Hongkongu i jeden z najlepiej zbadanych związków tego gatunku)
  • Atraktylon (seskwiterpen, którego zawartość znacznie się różni w zależności od gatunku i pochodzenia surowca, co wykorzystuje się do rozróżniania surowców roślinnych z tego rodzaju)
  • Beta-eudesmol (alkohol seskwiterpenowy obficie występujący w olejku eterycznym A. lancea, związany z zapachem i białymi kryształami pojawiającymi się na powierzchni przechowywanego kłącza)
  • Hinesol (seskwiterpen charakterystyczny dla A. lancea, wykorzystywany wraz z beta-eudesmolem do oceny jakości surowca z różnych regionów)
  • Inulina i polisacharydy (węglowodany zapasowe typowe dla astrowatych, których frakcje bada się pod kątem działania na komórki odpornościowe in vitro)
  • Stigmasterol i beta-sitosterol (fitosterole powszechne w wielu roślinach, zidentyfikowane także w kłączu)

Formy Przygotowania i Podawania Atraktylodesu

Najczęstszą formą tradycyjną jest wywar z pokrojonego kłącza, niemal zawsze łączonego z innymi ziołami w ramach receptury przepisanej przez specjalistę medycyny chińskiej, a nie jako pojedyncze zioło do domowego użytku. W Japonii sōjutsu przyjmuje się głównie jako składnik standaryzowanych ekstraktów kampo w postaci granulatu lub tabletek, zarejestrowanych jako leki, natomiast w Tajlandii opracowano kapsułki ze standaryzowanym ekstraktem na potrzeby badań klinicznych. Ponieważ tradycyjne dawki zależą od receptury, sposobu obróbki kłącza i stanu osoby przyjmującej, nie istnieje bezpieczna dawka określona do samoleczenia, a decyzję o ilości i czasie stosowania powinien podjąć uprawniony specjalista.

Synergia z Innymi Roślinami Leczniczymi

Tradycyjne Połączenie na Dolegliwości Żołądkowe

Najbardziej znanym połączeniem jest ping wei san, w Japonii nazywany heiisan, klasyczna receptura łącząca atraktylodes, korę magnolii (Magnolia officinalis), skórkę mandarynki (Citrus reticulata), lukrecję (Glycyrrhiza uralensis), imbir (Zingiber officinale) i głożynę, czyli jujubę (Ziziphus jujuba), tradycyjnie zalecana przy uczuciu pełności w żołądku, nudnościach i utracie apetytu. Zgodnie z tą tradycyjną logiką aromatyczne zioła miałyby wspierać atraktylodes w procesie trawienia, choć takiej synergii nie wykazano w kontrolowanych badaniach klinicznych.

Tradycyjne Połączenie na Stawy i Wilgoć

W recepturze er miao san atraktylodes występuje razem z korą korkowca (Phellodendron chinense), w połączeniu, które medycyna chińska stosuje przy tym, co określa jako "wilgoć i gorąco" w nogach i stawach. Przeglądy etnofarmakologiczne odnotowują tę parę jako jedną z najczęstszych w tradycji, jednak dostępne dane na jej temat mają w zasadzie charakter eksperymentalny, a każde takie połączenie wymaga nadzoru specjalisty.

Przepisy i Protokoły Stosowania Atraktylodesu

Tradycyjny Wywar z Kłącza

Według zapisów medycyny chińskiej pokrojone kłącze gotuje się w wodzie przez około 20 do 30 minut, zwykle razem z pozostałymi ziołami receptury, a przecedzony płyn dzieli się na porcje przyjmowane w ciągu dnia. Ilość kłącza, czas stosowania i towarzyszące zioła ustala indywidualnie specjalista, i z tego powodu ten tekst nie podaje dawki do przygotowania w domu. Opisane zastosowania opierają się na tradycyjnych przekazach i nie zastępują porady specjalisty.

Standaryzowane Ekstrakty Kampo

Osoby, które stykają się z atraktylodesem w Japonii, zazwyczaj znajdują go w przemysłowo wytwarzanych ekstraktach receptur takich jak heiisan czy goreisan, sprzedawanych w saszetkach z granulatem, z dawką dobową określoną przez producenta i lokalne przepisy. Produkty te są lekami z własnymi wskazaniami, a ich stosowanie powinno być zgodne z ulotką i oceną lekarza lub farmaceuty, zwłaszcza u osób przyjmujących już inne leki.

Terapie Powiązane z Atraktylodesem

Fitoterapia Kliniczna

W fitoterapii klinicznej opartej na nauce atraktylodes pozostaje rośliną badawczą, bez monografii Europejskiej Agencji Leków i bez badań klinicznych, które uzasadniałyby konkretne wskazania. Najczęściej cytowanym badaniem z udziałem ludzi jest badanie fazy I przeprowadzone w Tajlandii na 48 zdrowych dorosłych, w którym kapsułki zawierające 1000 mg standaryzowanego ekstraktu dziennie, przyjmowane przez 21 dni, były dobrze tolerowane i nie wywołały istotnych zdarzeń niepożądanych, co świadczy o krótkotrwałej tolerancji, a nie o skuteczności. Ta sama grupa badaczy analizuje ekstrakt jako kandydata we wczesnych badaniach nad rakiem dróg żółciowych (cholangiocarcinoma), jednak ten kierunek badań nie uzasadnia żadnego stosowania poza protokołami klinicznymi.

Tradycyjna Medycyna Chińska i Kampo

Nie ma konsekwentnie udokumentowanego homeopatycznego zastosowania atraktylodesu, a jego miejsce w tradycji to medycyna chińska i japońskie kampo, systemy, w których kłącze rzadko stosuje się samodzielnie. W tych systemach wybór między cang zhu a bai zhu, sposób obróbki i połączenie z innymi ziołami zależą od tradycyjnej diagnozy postawionej przez wykształconego specjalistę, a nie od ogólnego zalecenia na objawy trawienne.

Przeciwwskazania i Skutki Uboczne Atraktylodesu

Atraktylodes to kłącze medycyny chińskiej i japońskiego kampo, stosowane tradycyjnie przy dolegliwościach trawiennych, a ta historia użycia nie zastępuje danych o bezpieczeństwie. Brak solidnych danych dotyczących bezpieczeństwa w ciąży i w okresie karmienia piersią, a badanie kliniczne fazy I wykluczyło kobiety ciężarne i karmiące, dlatego zaleca się unikanie stosowania w tych okresach z ostrożności. Osoby uczulone na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), takie jak ambrozja, arnika, nagietek, rumianek czy chryzantema, mogą doświadczyć alergii krzyżowej i powinny unikać kłącza albo stosować je wyłącznie pod kontrolą lekarza. Medycyna chińska tradycyjnie odradza też atraktylodes osobom z suchością w ustach, nadmierną potliwością lub objawami tego, co określa jako "niedobór yin", ponieważ uważa go za zioło ciepłe i wysuszające. Nie ustalono bezpiecznej dawki dla dzieci, a bezpieczeństwo długotrwałego stosowania u ludzi nie zostało zbadane, gdyż największe dostępne badanie trwało zaledwie 21 dni.

Interakcje z Lekami

Badania laboratoryjne wykazały, że beta-eudesmol i atraktylodyna słabo hamują enzymy wątrobowe metabolizujące leki, zwłaszcza CYP2C19 i CYP3A4, a długotrwałe podawanie myszom obniżało aktywność enzymów odpowiadających CYP1A2 i CYP3A. Stwarza to teoretyczne ryzyko interakcji z lekami przetwarzanymi tymi szlakami, takimi jak niektóre leki przeciwzakrzepowe, przeciwdepresyjne, przeciwpadaczkowe i immunosupresyjne. Autorzy badania fazy I zalecili również ostrożność u osób z zaburzeniami krzepnięcia lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe, na podstawie wpływu na płytki krwi obserwowanego in vitro. Osoby stale przyjmujące leki, zwłaszcza o wąskim marginesie bezpieczeństwa, powinny porozmawiać z lekarzem przed użyciem atraktylodesu, a stosowanie należy przerwać odpowiednio wcześnie przed zabiegami chirurgicznymi.

Ciekawostki i Fakty Historyczne

Nazwa rodzaju oznacza "podobny do Atractylis", innego rodzaju astrowatych, którego nazwa pochodzi od greckiego atraktos, czyli wrzeciono, w nawiązaniu do dawnego używania łodyg tych roślin przy przędzeniu. "Zhu" pojawia się już w Shennong Bencao Jing, najstarszej zachowanej chińskiej materii medycznej, wśród surowców najwyższej klasy, a dopiero w późniejszych tekstach tradycja zaczęła wyraźnie odróżniać cang zhu od bai zhu. Ciekawym szczegółem kłącza A. lancea jest to, że po pewnym czasie przechowywania może pokryć się cienkimi, igiełkowatymi białymi kryształami, utworzonymi przez składniki olejku eterycznego, co chińscy kupcy tradycyjnie odczytywali jako oznakę dobrej jakości.

Najczęściej Zadawane Pytania o Atraktylodes

Czy Atraktylodes i Bai Zhu Są Tą Samą Rośliną?

Nie. Atraktylodes (cang zhu) to kłącze Atractylodes lancea, czasem także A. chinensis, natomiast bai zhu pochodzi z Atractylodes macrocephala, innego gatunku z tego samego rodzaju, zarejestrowanego osobno w farmakopeach azjatyckich i stosowanego w medycynie tradycyjnej w odmienny sposób, dlatego tych dwóch surowców nie należy stosować zamiennie.

Czy Kobiety w Ciąży i Karmiące Mogą Stosować Atraktylodes?

Brak solidnych danych o bezpieczeństwie stosowania w ciąży i w okresie karmienia piersią, a badania z udziałem ludzi wykluczały właśnie te grupy, dlatego zaleca się unikanie atraktylodesu z ostrożności przez cały okres ciąży i karmienia.

Czy Istnieją Naukowe Dowody na Działanie Trawienne?

Jeszcze nie. Wpływ na motorykę jelit, wydzielanie soku żołądkowego i wrzody obserwowano w badaniach na komórkach i zwierzętach, a jedyne dostępne badanie kliniczne oceniało tolerancję i markery immunologiczne u osób zdrowych, bez pomiaru korzyści trawiennych, przez co zastosowanie trawienne pozostaje w sferze tradycji.

Czy Atraktylodes Może Wchodzić w Interakcje z Lekami?

Może, przynajmniej teoretycznie. Związki zawarte w kłączu zmieniały aktywność enzymów wątrobowych metabolizujących leki w badaniach laboratoryjnych i na myszach, istnieją też sygnały in vitro dotyczące wpływu na płytki krwi, dlatego osoby przyjmujące leki przeciwzakrzepowe lub inne leki na stałe powinny skonsultować się z lekarzem przed jakimkolwiek użyciem.

Dlaczego Suszone Kłącze Pokrywa się Białymi Kryształami?

Igiełkowate kryształy pojawiające się na powierzchni przechowywanego kłącza tworzą składniki olejku eterycznego, takie jak beta-eudesmol i hinesol. Są one znaną cechą surowca z A. lancea, a nie oznaką pleśni, choć każda zmiana zapachu lub wyglądu zasługuje na uwagę.

Uwaga: ta treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady specjalisty. Przed zastosowaniem roślin leczniczych skonsultuj się z lekarzem lub fitoterapeutą, zwłaszcza w ciąży, w okresie karmienia piersią lub podczas przyjmowania leków.

Jak cytować ten artykuł

ABNT NATUGREENS. Atraktylodes (Atractylodes lancea): Kłącze, Użycie i Ostrożność. Natugreens, 22 lis. 2026. Disponível em: https://natugreens.com/pl/atractylodes-lancea-atraktylodes/. Dostęp dnia: 22 lis. 2026.
APA Natugreens. (2026). Atraktylodes (Atractylodes lancea): Kłącze, Użycie i Ostrożność. Natugreens. https://natugreens.com/pl/atractylodes-lancea-atraktylodes/

Bibliografia i Badania Naukowe

11 Cytowanych Źródeł

Na podstawie 11 cytowanych źródeł (9 Recenzowane Naukowo, 2 Uzupełniające).

Zobacz Wszystkie 11 Cytowanych Źródeł

Recenzowane Badania Naukowe (9)

  1. DOI2020 Ishii, T., Okuyama, T., Noguchi, N., et al. (2020). Antiinflammatory constituents of Atractylodes chinensis rhizome improve glomerular lesions in immunoglobulin A nephropathy model mice. Journal of Natural Medicines, 74(1), 51-64. ↗
  2. DOI2018 Jun, X., Fu, P., Lei, Y., Cheng, P. (2018). Pharmacological effects of medicinal components of Atractylodes lancea (Thunb.) DC. Chinese Medicine, 13, 59. ↗
  3. DOI2014 Koonrungsesomboon, N., Na-Bangchang, K., Karbwang, J. (2014). Therapeutic potential and pharmacological activities of Atractylodes lancea (Thunb.) DC. Asian Pacific Journal of Tropical Medicine, 7(6), 421-428. ↗
  4. DOI2021 Kulma, I., Panrit, L., Plengsuriyakarn, T., et al. (2021). A randomized placebo-controlled phase I clinical trial to evaluate the immunomodulatory activities of Atractylodes lancea (Thunb) DC. in healthy Thai subjects. BMC Complementary Medicine and Therapies, 21, 61. ↗
  5. DOI2021 Na-Bangchang, K., Kulma, I., Plengsuriyakarn, T., et al. (2021). Phase I clinical trial to evaluate the safety and pharmacokinetics of capsule formulation of the standardized extract of Atractylodes lancea. Journal of Traditional and Complementary Medicine, 11(4), 343-355. ↗
  6. DOI2024 Qu, Z., Liu, H., Zhang, Z., Zheng, P., Zhao, S., Hou, W. (2024). Phytochemistry and pharmacology of sesquiterpenoids from Atractylodes DC. genus rhizomes. Molecules, 29(6), 1379. ↗
  7. DOI2021 Shirahata, T., Ishikawa, H., Kudo, T., et al. (2021). Metabolic fingerprinting for discrimination of DNA-authenticated Atractylodes plants using 1H NMR spectroscopy. Journal of Natural Medicines, 75(3), 475-488. ↗
  8. DOI2023 Thiengsusuk, A., Plengsuriyakarn, T., Na-Bangchang, K. (2023). Modulatory effects of atractylodin and beta-eudesmol on human cytochrome P450 enzymes: potential drug-drug interactions. Molecules, 28(7), 3140. ↗
  9. DOI2021 Zhang, W. J., Zhao, Z. Y., Chang, L. K., et al. (2021). Atractylodis Rhizoma: a review of its traditional uses, phytochemistry, pharmacology, toxicology and quality control. Journal of Ethnopharmacology, 266, 113415. ↗

Lektury Uzupełniające (2)

  1. 2012 Department of Health, Hong Kong SAR. (2012). Atractylodis Rhizoma. Hong Kong Chinese Materia Medica Standards, Volume 4. ↗
  2. 2025 POWO. (2025). Atractylodes lancea (Thunb.) DC. Plants of the World Online, Royal Botanic Gardens, Kew. ↗

Może Cię Również Zainteresować

Czy jakość tłumaczenia tego artykułu jest zadowalająca?
Jak oceniają Państwo ten artykuł?
Średnia ocena: -
Zaktualizowano

Atraktylodes (Atractylodes lancea): kłącze cang zhu z medycyny chińskiej i kampo, tradycyjne użycie trawienne, związki, interakcje i ostrożność w ciąży.

Natugreens

Natugreens

Zioła i Herbaty Lecznicze

Zespół redakcyjny Natugreens tworzą specjaliści z różnych dziedzin, działający w obszarze badań naukowych, dietetyki i komunikacji naukowej. Naszą misją jest dostarczanie jasnych, odpowiedzialnych i opartych na dowodach treści. Każda publikacja przechodzi kurację i redakcyjną weryfikację. W ten sposób zapewniamy spójność, precyzję i przejrzystość prezentowanych informacji.